E ΚΤΙΡΙΟΥ = 170.00 Μ2
Το υφιστάμενο χάλασμα αποτελούσε χαρακτηριστικό τύπο μακρόστενου Μεσσηνιακού Μανιάτικου σπιτιού μέσα στο ομογενές περιβάλλον του παραδοσιακού Μανιάτικου οικισμού Λεύκτρο. Η διατήρηση αυτού εξωτερικά σε αντίθεση με την πιο σύγχρονη αντιμετώπιση του χώρου στο εσωτερικό του αποτέλεσαν τις βασικές αρχές του έργου αυτού. Εξωτερικά αποκαταστάθηκε η εμφανής λιθοδομή και η μόνη προσθήκη στο κυρίως κτίριο υπήρξε το στοιχείο της εισόδου. Η σκάλα αυτή οδηγεί στο πλατύσκαλο εισόδου «λιάκος» και στη συνέχεια στο «ανώι» τον κυρίως χώρο του σπιτιού. Σε αυτόν κυριαρχεί η σύγχρονη αντίληψη ενός ενιαίου μονόχωρου πολυλειτουργικού χώρου, στον οποίο βρίσκονται το σαλόνι, η τραπεζαρία, η κουζίνα και το πατάρι υπνοδωμάτιο, με παραδοσιακά υλικά όπως η εμφανής λιθοδομή και στέγη από καστανιές.Το τζάκι έχει τοποθετηθεί ελεύθερα στο χώρο ανάμεσα στην τραπεζαρία και το καθιστικό. Ανάμεσα στην τραπεζαρία και την κουζίνα κάθετα προς τη μεγάλη διάσταση του κτιρίου έχει τοποθετηθεί η εσωτερική σκάλα η οποία οδηγεί προς το πατάρι και πρός το «κατώι» το ισόγειο του κτιρίου όπου βρίσκεται το κυρίως υπνοδωμάτιο και οι βοηθητικοί χώροι του σπιτιού. Η σκάλα προς το πατάρι μέσα στον κυρίως χώρο είναι λευκή σοβαντισμένη και ξεχωρίζει από τους υφιστάμενους πέτρινους τοίχους δείχνοντας έτσι ότι πρόκειται για ένα νέο στοιχείο μέσα στο χώρο. Τα δάπεδα εσωτερικά έχουν γίνει από αμμοβολισμένο μάρμαρο «αρχαϊκό» στο πορτόνι της εισόδου και την τραπεζαρία ενώ το καθιστικό έχει γίνει σε ανισοσταθμία προς την τραπεζαρία και έχει ξύλινο πάτωμα από φαρδιές τάβλες σουηδικής ξυλείας πάνω σε φορείς από κυπαρίσσια της περιοχής και καστανιές, εμφανής από κάτω όπου βρίσκεται το υπνοδωμάτιο. Τα πατήματα της σκάλας που οδηγεί προς το πατάρι είναι από σουηδική ξυλεία όπως και το πατάρι. Η κατασκευή του πατώματος του παταριού έχει γίνει όπως και αυτή του καθιστικού με εμφανής τους φορείς, κορμούς από κυπαρίσσια και καστανιές. Στα δάπεδα των υπόλοιπων χώρων έχει χρησιμοποιηθεί μάρμαρο Πάρνωνα και παλαιάς κοπής. Εξωτερικά το σπίτι εξελίσσεται σε δύο επίπεδα. Την κάτω αυλή εισόδου, στο κέντρο της οποίας έχει φυτευτεί μία μουριά και την πάνω αυλή –βεράντα με θέα προς τη θάλασσα και τον κάμπο με τις ελιές. Η πάνω αυλή παρεμβάλλεται ανάμεσα στο κυρίως σπίτι και την προσθήκη - ξενώνα ο οποίος αποτελεί αυτόνομο κτίριο, και σκιάζεται από μία ξύλινη πέργκολα τοποθετημένη πάνω σε πέτρινες κολώνες.
